logo regionale samenwerking Amsterdam-Amstelland & Zaanstreek-Waterland

Jeugdhulp regionale samenwerking
Amsterdam-Amstelland &
Zaanstreek-Waterland

Bericht geplaatst op: 10 april 2017

Tijdens de conferentie Jeugdhulp 2018 zijn in themasessies deelnemers met elkaar in gesprek gegaan over de vernieuwing in de jeugdhulp. De vier thema’s waren:  Proces inzet jeugdhulp; Informatievoorziening en administratie; Sturen op resultaat; Perspectief van het gezin en de jeugdige. Hieronder leest u de plenaire terugkoppeling tijdens de conferentie. De inhoud wordt opgenomen in de Veel gestelde vragen en op deze site gepubliceerd.

Conferentie Jeugdhulp 2018 | 24 maart 2017 | Pakhuis de Zwijger in Amsterdam.

Proces inzet jeugdhulp
Monique Zijlstra, projectleider regionale werkgroep Inhoud, vertelt dat er een divers publiek in de zaal zat, ook nieuwe aanbieders. Geprobeerd is het proces door te nemen aan de hand van stellingen en iedereen kon met elkaar discussiëren. De stellingen waren voor meerdere interpretaties vatbaar en er was dan ook veel discussie. Het ging over regie, hoofd- en onderaannemerschap, verschil tussen behandelplan en perspectiefplan en ieders rol. We kunnen (nog) niet overal een antwoord op geven, vragen worden verzameld en antwoorden volgen in de loop van de tijd. Ook is gevraagd om themabijeenkomsten te gaan organiseren waarbij zowel lokale teams als aanbieders met elkaar aan de slag kunnen.

“Sta in mijn schoenen en loop een mijl met mij mee. Met andere woorden: luister en begrijp de ouder of jeugdige ECHT”, advies aan professionals van Tarik Pehlivan, Stichting Alexander.


Informatievoorziening en administratie
Mark Smit, projectleider regionale werkgroep Informatievoorziening,  vertelt dat het in deze sessie naast informatievoorziening ook over de inhoud ging, over de relatie met het behandelplan en de regie. Verder kwam de omzetting van de oude systematiek naar de nieuwe aan de orde, hoe de administratie van zowel aanbieders als gemeenten met elkaar moet worden vormgegeven en welke wijzigingen er zijn. Er waren goede inhoudelijke discussies waar men niet uitkwam maar dat was ook niet de verwachting. Het doel was niet om tot een uitgebreid plan te komen maar vooral om met elkaar in gesprek te gaan. Vanaf nu moet geoefend worden, niet alleen op casusniveau maar ook met de administraties. Daar is veel belangstelling voor.

Sturen op resultaat
Reinaud van de Fliert, projectleider regionale werkgroep Sturen op resultaat,  zegt dat het een zeer geanimeerde bijeenkomst was waarin eerst een korte weergave is gegeven over hoe de gemeenten met dit onderwerp aan de gang zijn gegaan. In gesprekken kwamen de verschillen tussen gemeenten en aanbieders naar voren in denken, doen en beelden. Dat leidde tot scherpe discussies die met name gingen over de rol van de hoofdaannemer in relatie tot het perspectiefplan. De belangrijkste gemene deler was dat iedereen enthousiast werd van het begrip prestatiedialoog. In de gesprekken met hoofdaannemer, behandelaren en gemeenten moet het daarover gaan, op niveau van het perspectiefplan. De gekozen vorm was debatteren in groepen rond de thema’s sturen op resultaat en cliënttevredenheid. Het leidde tot verheldering maar ook tot heel veel aanvullende vragen. Dit betekent dat instellingen en gemeenten nog veel in gesprek moeten gaan met elkaar.

Perspectief van gezin en jeugdige
Frank de Graaff, projectleider regionale implementatie jeugdhulp 2018, vertelt dat het doel van de sessie was om te oefenen met het centraal stellen van de ondersteuningsbehoefte van cliënten. De opdracht was je te verplaatsen in de positie van de ouder of jeugdige en te formuleren waarmee die geholpen zijn. Er is gewerkt in vier groepen waarna een terugkoppeling werd gegeven. Het bleek voor iedereen lastig zich te beperken tot de vraag waarmee iemand geholpen zou zijn. In oplossingen denken was makkelijker. Er moet dus nog veel geoefend worden.

Tarik Pehlivan, Stichting Alexander,  zegt dat de achterliggende gedachte van de workshop was: als je de cliënt – de ouder of de jongere – wilt begrijpen, ga dan in zijn schoenen staan en loop daarin een mijl. Het ging erom of het iedereen zou lukken vanuit perspectieven, ervaringen, ideeën of theorieën terug te keren naar wat de situatie is en zich daarin te verplaatsen. Interessant was dat dit voor een aantal groepen een uitdaging bleek maar dat in de terugkoppeling niemand aangaf nog niet voldoende te weten over de situatie. Dat nog niet genoeg weten is een belangrijke stap die in de transformatie gezet moet worden. Het gaat om luisteren naar de cliënt, echt luisteren, of: sta in mijn schoenen en loop een mijl met mij mee.